e-book

Μόλις σήμερα διαπίστωσα πως υπάρχει μια πρωτοβουλία σχετικά με τα e-books. Συγκεκριμένα στο δικτυακό τόπο b.ook.gr γίνεται αναφορά σ’ ένα διαγωνισμό:

Το Πανεπιστήμιο Πατρών(ΠΠ) και η Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού /Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα(EEΛ/ΛΑΚ) υπό την αιγίδα της Ειδικής Γραμματείας Ψηφιακού Σχεδιασμού προκηρύσσουν Ανοιχτό Διαγωνισμό Ιδεών για τη δημιουργία ολοκληρωμένης πλατφόρμας ψηφιακού αναγνώστη βιβλίων (e-book reader) με στόχο να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο “εργαλείο” στην υπηρεσία της εκπαίδευσης.

Δυστυχώς η πρόταση αυτή δείχνει για ακόμη μία φορά την προχειρότητα με την οποία κινούμαστε. Πρώτα-πρώτα για να υπάρξει ηλεκτρονικό βιβλιο με τον τρόπο που το εννοούνε, θα πρέπει να υπάρχει  συμφωνία με εκδοτικούς οίκους, συγγραφείς κ.λπ. ώστε το έργο τους να μπορεί να ενταχθεί στην παλτφόρμα. Δεύτερον κάποιος θα πρέπει να προχωρήσει στην κατασκευή μιας συσκευής όπως το kidle της Amazon.com. Τρίτον, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι το λαθρεμπόριο γνώσης δεν θα οργιάσει. Τέτορτον, θα πρέπει να μπορεί κανείς να αφήνει σχόλια στην σελίδα.

Επιπλέον στις σελίδες αυτές αναφέρεται κάπου στον τίτλο του «έργου»: «Αναγνώστης Ηλεκτρονικών Βιβλίων ανοικτής αρχιτεκτονικής»! Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι είμαστε σε θέση να φτιάξουμε ένα format αντίστοιχο του PDF στο οποίο θα είναι μορφοποιημένα τα ηλεκτρονικά βιβλία; Επίσης με ποιο τρόπο θα είναι δυνατή η μεταφορά των βιβλίων; Με το υποτιθέμενο  broadband που παρέχουν οι διάφοροι αεριτζήδες; Στην Γερμανία με 20€/μήνα μπορείς να έχεις 30ΜΒ ενώ εδώ μέχρι 24 ΜΒ τα οποία φυσικά ποτέ μα ποτέ δεν είναι 24ΜΒ!

Περί φόρων και αλήθειας

Διαβάζω και ακούω πολλά τις τελευταίες μέρες για τους φόρους και για το πόσο ικανή ή ανίκανη είναι η τωρινή κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να έχεις ντοκουμέντα όταν μιλάς και να μην εκτοξεύεις αέρα κοπανιστό για να εντυπωσιάσεις τον οποιονδήποτε αφελή. Πάντως εγώ έχω να καταθέσω πως το 2003 και το 2009 κατάθεσε φορολογική δήλωση με ακριβώς το ίδιο εισόδημα (δεν είμαι ο λεφτάς και ο μισθός δεν είναι ο μισθός) και το 2003 πλήρωσα 1100 € φόρο και φέτος πλήρωσα 240 € φόρο. Και τότε η παιδεία, η υγεία κ.λπ. ήταν για τα πανηγύρια και τώρα το ίδιο είναι αλλά τουλάχιστον τώρα πληρώνω λιγότερο και αυτό μετράει για μένα.

Κρίση στην παιδεία

Πολλοί πιστεύουν πως η κρίση στην παιδεία μας οφείλεται στην «παράνομη» πανεπιστημιοποίηση των ΑΤΕΙ και των Κολεγίων αλλά η αλήθεια είναι ότι η κρίση έχει βαθύτερες ρίζες. Δεν είμαι κοινωνιολόγος και ούτε θέλω να τον παραστήσω, αλλά μπορώ να σας συμβουλέψω να διαβάσετε το βιβλίο Ivory Tower Blues: A University System in Crisis. Σε τούτο το βιβλίο, το οποίο μου το σύστησε ο φίλος μου ο ΔΦ, περιγράφεται  η κατάσταση στα Καναδικά πανεπιστήμια και πως αυτά φτάσαν σε τούτη την κατάσταση. Προφανώς η κατάσταση των πανεπιστημίων του Καναδά είναι καλύτερη από τη δική μας, αλλά αν διαβάσει κανείς το βιβλίο θα δει τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους έχουν τα χάλια που έχουν. Για παράδειγμα, η βαθμοθηρία στα Γυμνάσια και Λύκεια δημιουργεί μαθητές με καλούς βαθμούς μεν, λίγες γνώσεις και σχεδόν κριτική σκέψη δε. Αυτοί οι μαθητές αποτελούν τους αυριανούς «επιστήμονες» κ.λπ.

ΥΓ Η παρακάτω εικόνα που μου την έστειλε ο φίλος μου ο ΤΤ τα λέει όλα:

Το 0,01 του €!

Πρόσφατα βρέθηκα στο Βερολίνο και είδα και πάλι πως και το ένα λεπτό του € έχει αξία! Σχεδόν ποτέ στην Ελλάδα δεν παίρνεις ένα λεπτό ρέστα ενώ στη Γερμανία αλλά και σε πολλά άλλα κράτη πάντα παίρνεις σωστά τα ρέστα σου. Εδώ πάντα συμβαίνουν στρογγυλοποιήσεις τις οποίες καθορίζει ο/η εκάστοτε ταμίας. Δεν είναι ότι το ένα λεπτό έχει κάποια μεγάλη αξία απλά είναι ζήτημα ορθής συμπεριφοράς. Δυστυχώς δεν σταματάμε εδώ: εδώ πας να πιείς έναν καφέ και στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει να ζητήσεις την απόδειξη, αλλιώς δεν φέρνουν ή αν φέρουν είναι μία που τριγυρνάει από τραπέζι σε τραπέζι όλη μερα. Αυτό βέβαια είναι μεγάλη αδικία για τον (ηλίθιο) υπάλληλο που βάζει στη δήλωσή του  ότι ακριβώς βγάζει. Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά τα γνωρίζει το υπουργείο οικονομικών και αν τα γνωρίζει (που σίγουρα τα γνωρίζει) τι ακριβώς κάνει; Ας «αμολύσει» τους υπαλλήλους του για καφέ και είμαι σίγουρος πως θα επιστρέψουν με εκατομμύρια! Ας κάνει επιτέλους κάτι αυτό το ρημάδι το κρατος που εδώ και χρόνια μόνο τον χαζό ξέρει να κάνει!

Νέοι κύβοι του Rubik

Ένας Έλληνας είχε την ιδέα να φτιάξει έναν γενικό κύβο του Rubik o οποίος θα είχε παραπάνω από 3 τετραγωνάκια σε κάθε πλευρά. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα του v-cube. Η ιδέα αξίζει την προσοχή μας γιατί οι άνθρωποι πίσω από το v-cube θέλησαν να δημιουργήσουν ένα νέο προϊόν και όχι να πουλήσουν αέρα όπως κάνουν οι περισσότεροι!

Γιατί πάνε όλα στραβά σε τούτον τον τόπο;

Προφανώς η απάντηση δεν είναι ο περίφημος νόμος του Murphy: If anything can go wrong, it will! Επίσης δεν φταίνε ούτε οι Αμερικάνοι αλλά ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμη δεν φταίει που μας ζηλεύουν και μας φθονούν όλοι. Προφανώς οι Αμερικάνοι δεν είναι αθώα περιστέρια, όμως κοιτάνε τα συμφέροντα τους όπως θα έπρεπε να κάνουμε και εμείς. Όσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν δεν ήμασταν μέλη της, θα ήμασταν χειρότεροι και από την… Αλβανία! Επίσης άλλοι άνθρωποι λατρεύουν οτιδήποτε Ελληνικό για τους χίλιους μύριους δικούς τους λόγους ενώ άλλοι μας μισούν ενώ υπάρχουν και αρκετοί που δεν νοιάζονται για την ύπαρξη μας (και καλά κάνουν). Τότε τι φταίει; Την «απάντηση» μου την έδωσε ένας φίλος ο οποίος μου είπε πως οι Έλληνες δεν περάσαμε Διαφωτισμό και αυτός είναι ο κύριος αν όχι ο μοναδικός λόγος για τα χάλια μας. Διαβάζοντας τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου της Wikipedia για τον Διαφωτισμό καταλαβαίνω πόσο δίκαιο έχει:

Ο Διαφωτισμός παρατηρήθηκε αρχικά στην Γαλλία και αργότερα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης προετοιμάζοντας παράλληλα το έδαφος για την Γαλλική Επανάσταση. Οι διαφωτιστές πρέσβευαν τον ορθολογισμό και την πίστη στην πρόοδο, αξιώνοντας αλλαγές σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης δράσης, στους πολιτικοκοινωνικούς θεσμούς, την οικονομία, την εκπαίδευση και τη θρησκεία. Τάχθηκαν υπέρ της ατομικής ελευθερίας και ενάντια στην τυρρανική διακυβέρνηση και την καταπίεση που ασκούσε η Εκκλησία.

Δυστυχώς όπως παρατήρησε ο ίδιος φίλος: «Εδώ ακόμα η ελλαδική κοινωνία ξεματιάζεται».

Περί «φασισμού»

Σήμερα σε μία εκπομπή άκουσα πως κάποιοι κατηγορούν για φασισμό κάποιους άλλους που δεν είναι ευχαριστημένοι με την κατάσταση με τους λαθρομετανάστες. Αυτή η εντελώς άδικη και τολμώ να πω ηλίθια κατηγορία, μου θύμησε κάτι που είδα με τα ίδια μου τα μάτια στην πόλη των Ιωαννίνων αρκετά χρόνια πριν.  Ήταν προεκλογική περίοδος, δεν θυμάμαι τι είδους εκλογές είχαμε, αλλά θυμάμαι πως ήταν φθινόπωρο και φυσούσε δυνατά, πολύ δυνατά. Μπρος τα μάτια μας, ήμουν στο δρόμο με κάποιους φίλους, ο αέρας έριξε και έσυρε ένα πλακάτ ενός αριστερού κόμματος. Αμέσως μετά από λίγο εμφανίστηκε ένα μέλος του κόμματος και άρχισε να βρίζει τον φασίστα που έριξε το πλακάτ! Με απλά λόγια έχει καταντήσει πλέον καραμέλα να χαρακτηρίζουμε κάποιον φασίστα απλά για να παραστίσουμε κάτι. Έλεος πια σε αυτή τη χώρα των εκατομμυρίων δημοκρατών που δεν πιστεύουν στην αξιοκρατία, στο  δίκαιο, και σε όλα αυτά που καθορίζουν τη δημοκρατικότητα.

Η «αφέλεια» του «Έλληνα» πολιτικού…

Πρόσφατα ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος, ανεπίσημος spokesman (ή spokesperson αν θέλουμε να είμαστε politically correct) του ΠΑΣΟΚ, μας ενημέρωσε μέσες-άκρες πως το προβλήμα της λαθρομετανάστευσης θα λυνόταν αν είχαμε ενεργοποίησει τη διακρατικής συμφωνία που είχε υπογράψει η χώρα μας – επί ΠΑΣΟΚ– με την Τουρκία για την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών.  Αλήθεια αν ήταν πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου πώς θα την ενεργοποιούσε; Ή μήπως είναι και αυτό ακόμη ένα μυστικό που θα μας αποκαλυφθεί εν καιρώ;  Εδώ ολόκληρη η ΕΕ δεν κατάφερε να «πείσει» την Τουρκία να αναγνωρίσει την Κύπρο, το  οποίο είναι μία από της απαίτησεις για την είσοδό της στην ΕΕ  και θα πετύχει ο κ. Παπανδρέου να ενεργοποιήσει τη συμφωνία; Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι πως είναι τουλάχιστον αφελής…

ΥΓ Αλήθεια τώρα που ο Τούρκος υπουργός μας διαβεβαίωσε πως δεν θα εφαρμόσουνε το πρωτόκολλο επανεισδοχής, τι έχει να μας πει ο κ. Χασαπόπουλος και άρα και ο κ. Παπανδρέου;

ΥΥΓ Σήμερα είναι 1η Νοεμβρίου 2009 και ο κ. Παπανδρέου είναι πλέον πρωθυπουργός της χώρας και φυσικά δεν έλυσε το προβλημα όπως διατυμπάνιζε ότι θα έκανε ο κ. Χασαπόπουλος. Απλά ζήτησε  από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αυτό που είχε ζητήσει ο προκάτοχός του. Οπότε square one όπως λένε και στο Αμέρικα. Εύγε!

Laptop σε 120.000 μαθητές Α’ Γυμνασίου

Διάβασα και εγώ ότι τη νέα σχολική χρονιά οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου θα πάρουν από ένα lapton (σχεδόν) δωρεάν. Η πρώτη εντύπωση είναι ότι το μέτρο είναι θετικό αλλά υπαρχεί μία πολύ σημαντική τεχνική «λεπτομέρια» που δεν αναφέρονται καθόλου. Η  λεπτομέρια αφορά το λειτουργικό σύστημα που θα είναι εγκατεστημένο στον Η/Υ. Κανείς δεν το αναφέρει αλλά φαίνεται πως θεωρείται σχεδόν αυτονόητο πως θα είναι κάποια έκδοση των Windows. Έλα όμως που εγώ διαφωνώ και θέλω να έχουν προεγκατεστημένο λειτουργικό ανοικτού κώδικα! Με τον τρόπο αυτό και το κόστος θα κατέβει αλλά και οι μαθητές θα μάθουν από νωρίς την αξία του ανοικτού λογισμικού. Όσο για τους «καθηγητές» που δεν ξέρουν τίποτα άλλο εκτός από Windows (τι; λέμε τώρα…), να κάτσουν να μάθουν μόνοι τους, γι’ αυτό πληρώνονται! Ή πρόοδος στην πληροφορική δεν έρχεται με το να δώσουμε laptop στους μαθητές, αλλά με το να δωσουμε κίνητρα για σκέψη, ενασχόληση και δημιουργία. Τέλος υπάρχουν πολλά ζητήματα που αφορούν στην χρήση του Η/Υ που κανείς δεν σκέφτηκε σοβαρά: θα μπορούν οι μαθητές να δίνουν ηλεκτρονικά τις εργασίες τους, γιατί θα πρέπει να λάβει έντυπα τα βιβλία ένας μαθητής τη στιγμή που θα υπάρχουν σε ηλεκτρονική μορφή κ.λπ.

Δύο ενδιαφέροντα βιβλία…

Πρόσφατα διάβασα δύο βιβλιοκριτικές στο περιοδικό ΤΙΜΕ που μου έκαναν μεγάλη εντύπωση.  Η πρώτη αναφέρονταν στο βιβλίο με τίτλο  It’s Our Turn to Eat και η δεύτερη στο βιβλίο με τίτλο Wars, Guns and Votes: Democracy in Dangerous Places. Συνοπτικά το πρώτο βιβλίο αναφέρεται στην πείπτωση του John Githongo, γόνο μιας σημαντικής οικογενείας της Κένυας, ο οποίος το 2003 ορίστηκε επικεφαλής της υπηρεσίας καταπολέμισης της διαφθοράς ο οποίος πολέμησε τη διαφθορά με νύχια και με δόντια. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως σε μια «τριτοκοσμική» χώρα έχει γίνει ουσιαστικός αγώνας κατά της διαφθοράς και εδώ στην Ελλάδα τα δύο μεγάλα κόμματα αναλώνονται σε αγώνα εντυπώσεων. Θα έλεγε κανείς πως αγωνίζονται να αποδείξουν ποιος είναι λιγότερο διεφθαρμένος… Ποια όμως μπορεί να είναι λύση στο πρόβλημα της διαφθοράς; Την απάντηση δίνει το δεύτερο βιβλίο το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ προβάλει την ιδέα ότι σε (φτωχές) χώρες η δημοκρατία κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. Η Ελλάδα όντως μια χώρα εντελώς προβληματική χρειαζόμαστε την επέμβαση του διεθνούς παράγοντα. Οι ηγεσίες μας είναι εντελώς ανίκανες. Τα δύο μεγάλα κόμματα αποτελούνται από εντελώς διεφθαρμένους πολιτικούς και άρα δεν μπορούν να εγγυηθούν την έξοδο της χώρας από τον βούρκο. Το γεγονός ότι είμαστε στη ζώνη του Ευρώ και ότι είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε ότι μας λένε οι γραφειοκράτες των Βρυξελών είναι η μόνη ελπίδα που έχει η χώρα. Χρειαζόμαστε απλά μια υπηρεσιακή κυβέρνηση που θα κάνει αυτό θα της υπαγορεύει μια ομάδα γραφειοκρατών. Τίποτα άλλο.

Λυπάμαι που το λέω αλλά η πολιτική και οι πολιτικοί στην Ελλάδα ξωφλήσαν!