Apostolos\’ Daily Plate

Should Turkey be part of Europe?

Posted in Πολιτικά by asyropoulos on 24 Ιουλίου, 2007

Turkey has formally applied to join the European Union on April 14th, 1987. It seems that the current Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan is the one who is working really hard for Turkey’s accession to the European Union. Naturally, what really matters is not Turkey’s willingness to join the EU, but the will of the European people to accept Turks as equals among equals. And this decision cannot be dictated by the president of Europe’s overseas partners. But, before Europeans decide about what should be done with this issue, it is more than necessary for each European to consider a number of things.

There are a number of requirements that every nation has to fulfill in order to become a member of the EU. First of all, it has to be democratic nation. Kenan Evren who was the 7th president of the Turkish republic and the leader of the coup d’état that overthrew the elected government of Turkey 1980. General Evren was the one how actually established the National Security Council as a ruling body of the country. Since then the NSC is affecting all the important decisions that may affect the future of the country. Members of this council are the Chief of General Staff, the four main Commanders of the Turkish Armed Forces and selected members of the Council of Ministers, and is chaired by the President of the Republic. Clearly, every leader may consult the Generals when a country is in war with any other nation or with some dark force. The transition from the military junta to democracy was very smooth (!), as Evren became president and Turgut Özal became Prime Minister after winning the election of 1983. That is, in 1980 the Generals overthrew the elected government and Özal become Prime minister after winning the election in 1983, while at the same time Evren became president of Turkey. Practically, this means that the generals never stood a trial for what they have done and instead they have been praised for their doings. So can this country be regarded as democratic?

Another requirement for each country willing to become a member of the EU is the respect of religious freedom. Turkey is a self-proclaimed secular democracy that assures complete freedom of worship to non-Muslims while at the same time it does not recognizes that the Ecumenical Patriarch (i.e., the patriarch of Constantinople) is indeed ecumenical. Also, there are a number of issues that are best described by the Catholic News Service. So does this country respect religious freedom?

The Kurdish people live in four different nations today: Turkey, Iran, Iraq (this is not sovereign state!), and Syria. Today there are at least 17 millions Kurds living in Turkey and only recently the Supreme Council for Radio and Television finally took the important step of permitting television and radio broadcasting in Kurdish, although only for one hour a day. But Kurds are not the only minority that has problems with the Turkish state. The Laz people have their own problems. A Laz singer was banned from singing in his own language in the Turkish public televevion. So does this country respect minorities?

So should Turkey be part of Europe?

Applying for a position in a Greek University?

Posted in Παιδεία by asyropoulos on 17 Ιουλίου, 2007

From time to time I check out ACM’s Career Resource Center to see whether there any interesting academic career opportunities. Indeed, one can find there really interesting job offers. Interestingly enough, the only Greek University that has published their relevant job offers in these Web pages is the University of Crete. Of course all Greek Universities are announcing their job offers in their own Web pages, though, in almost all cases these announcements are in Greek only. Thus, indirectly, preventing potential applicants who do not speak Greek from applying for the positions advertised. However, it seems that this is practice is not followed by no other university world-wide, although many universities demand from applicants to either demonstrate fluency of or willingness to learn the language used in all forms of communication. For example, if Spanish is the communication language of some institution, then if one has to learn Spanish in order to teach, this is known from the very beginning. Nevertheless, in our case the real problem is not that people do not want foreigners to take the jobs. Simply, in most cases cases, the jobs are reserved for their own god fellas… Let us now see what one has to submit to just apply for a position.

Typically, anyone who applies for a university research and teaching position has to submit, usually by e-mail, a copy of his Curriculum Vitae and the best five (5) research papers the applicant has published. And of course, all North American universities ask for at least three letter of recommendation from each applicant. For me, even the three letters of recommendations are reasonable requirements. Now, let us see what one has to submit in order to apply for a position in some Greek University. First of all, the applicant has to submit at least four (4) printed (!) copies of all papers she has published. In other words, if she has published 10 papers, each having 5-10 pages in average, she has to print or photocopy 50 to 100 pages and submit 200 to 400 pages! In addition, she has to submit a number of printed copies of her Curriculum Vitae. Note that in this Curriculum Vitae she has to provide everything she has achieved so far plus the abstracts of all published papers. The number of copies is not fixed because it depends on the position one applies for and the number of stuff a particular department employs (in the end members of the stuff will decide who will be the successful applicant). Typically, one has to submit 25-65 copies of her complete CV. But this is not enough! One has to submit authorized copies of his degrees and an official document stating when the applicant was born and how she did acquire the Greek citizenship. Also, male applicants have to submit a certification from the Greek Army certifying that they have completed their military service. However, this is not necessary for other EU citizens, which however, have to prove their fluency of the Greek language. Now, the interesting question is: Why is it necessary for Greek citizens to submit a document that certifies the date of birth of the applicant and how she got the Greek citizenship?

After wasting tons of paper, one is ready to apply for the position. This can be done by posting an application and the tons of paper to the department’s secretariat or by submitting the application in person. After all this work has been done, in most cases the favored applicant will take job! And I am sure this happens in other countries too! However, what is really discouraging here is that one has to submit tons of paper for nothing. I still cannot forget that an applicant had to submit 2000 pages for a position at a department of environmental engineering! I guess this really counts as a definition for the word oxymoron.

It is not enough to say that one cares about something, one has to show that she actually cares about it. And here it is obvious that no one cares about the environment and meritocracy.

Τα 33 διορθωμένα γραπτά

Posted in Παιδεία by asyropoulos on 14 Ιουλίου, 2007

Εδώ και καιρό τα μέσα «ενημέρωσης» μας πληροφορούν καθημερινά για το μέγα θέμα της μη-σωστής βαθμολογίας 33 γραπτών των πανελληνίων εξετάσεων. Ίσως να έχουν γίνει λάθη, ίσως όχι. Όμως μίλησε κανείς στους υποψήφιους για την τριτοβάθμια εκπαίδευση (όχι πανεπιστήμια!); Για πιο λόγο διαγωνίστηκαν και τι θα κερδίσουν αν επιτύχουν τον αρχικό τους σκοπό;

Πρώτα από όλα θα πρέπει να τονιστεί ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι πολύ χαμηλά στην παγκόσμια κατάταξη. Για παράδειγμα στον ετήσιο κατάλογο των εκατό καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου, που συντάσει το περιοδικό Newsweek, δεν υπάρχει κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο. Δυστυχώς, ούτε στα πρώτα διακόσια πανεπιστήμια είναι κάποιο ελληνικό πανεπιστήμιο. Όμως τα καλά νέα έρχονται… τελευταία. Πράγματι, στα πρώτα πεντακόσια βρίσκονται ελληνικά πανεπιστήμια. Σύμφωνα με τον κατάλογο topuniversities.com το Πανεπιστήμιο Πατρών βρίσκεται στην 459η θέση! Μη βιάζεστε να πανηγυρίσετε: το Istanbul Technical University είναι καλύτερο από κάθε ελληνικό πανεπιστήμιο (κατέχει την 349η) και δεν είναι το μόνο της γείτονος, ενώ κοντά στα δικά μας βρίσκεται και το Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου (κατέχει την 472η θέση και άρα είναι καλύτερο από το Α.Π.Θ. το οποίο κατέχει την 495η θέση). Με άλλα λόγια, καλύτερα να σπουδάσει ένα παιδί στο Βουκουρέστη παρά στη Θεσσαλονίκη αφού και καλύτερα γράμματα θα μάθει και πιο φθηνά θα του βγει. Γιατι άραγε;

Όπως σε κάθε χώρα η σπουδές στα πανεπιστήμια δημιουργούν εσωτερική μετανάστευση, συνήθως παροδικού χαρακτήρα. Όμως στις περισσότερες χώρες υπάρχουν υποδομές (εστίες διαμονής, σίτισης κ.λπ.), αλλά όχι στην Ελλάδα. Για να γίνει κατανοητό τι εννοώ, αν ένας νέος πάει για σπουδές στην Αγγλία, Σουηδία κ.λπ. «κλείνει» από την Ελλάδα το χώρο στέγασή του και όταν φτάσει στην χώρα σπουδών του θα πάει κατευθείαν σπίτι του. Σε αντίθεση, στην πατρίδα μας κανείς θα πρέπει να ξεκινήσει νωρίς να βρει σπίτι μόνος του (τα γραφεία ευρέσεως κατοικίας των πανεπιστημίων είναι απλά ένα αν́εκδοτο), το οποίο και θα πληρώσει χρυσό. Με απλά λόγια είναι ευκολότερο να βρεις σπίτι στην Στοκχόλμη παρά στα Γιάννενα!

Αφού τελειώσουν τα βάσανα αυτά θα αρχίσουν τα μαθήματα όπου ο μέσος φοιτητής θα είναι υποχρεωμένος να ακούει διάφορους απίθανους τύπους να του λένε διάφορα απίθανα πράγματα! Υπερβολές; Όχι! Γιατί νομίζεται ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν είναι καλά; Επειδή δεν υπάρχουν καλοί έλληνες επιστήμονες; Όχι, όχι! Απλά επειδή στο ελληνικό πανεπιστήμιο, σε μεγάλο ποσοστό, διορίζονται μετά από συνήθως σικέ διαδικασίες διάφοροι απίθανοι τύποι. Αυτούς όμως τους τύπους τους χρυσοπληρώνουμε ως φορολογούμενοι πολίτες και μάλιστα δεν μπορούμε να τους διώξουμε! Ακούσατε εσείς για κάποιο μη-μόνιμο επίκουρο καθηγητή ή για κάποιο λέκτορα να μην ανεβεί βαθμίδα; Εγώ ποτέ μου!

Αφού περάσουν τα χρόνια, ο υποψήφιος θα λάβει ένα πτυχίο το οποίο μπορεί και να μην έχει κανένα διεθνές αντίκρυσμα! Γιατί; Απλά επειδή τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν κάνουν κανένα βήμα προς την εναρμόνησή τους με τα συμφωνηθέντα στη Διακύρηξη της Bologna. «Μα αυτή δεν είναι η συθήκη που πολέμησαν οι φοιτητές στις προηγούμενες φοιτητικές κινητοποιήσεις;» Ίσως, εγώ όμως δεν κατάλαβα κάτι τέτοιο. Αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς αυτή η συνθήκη υπογράφτηκε το 1999 και έγινε αποδεκτή από την τότε αντιπολίτευση και τώρα κυβέρνηση. Άρα, νομικά τουλάχιστον μας δεσμεύει, αλλά εμείς είμαστε μάγκες, χορεύουμε ζεϊμπέικικο και γενικά δεν πέρνουμε χαμπάρι…

Συμπέρασμα: είμαστε οι τελευταίοι μάγκες της Ευρώπης, αλλά μάγκες…


Posted in Πολιτικά by asyropoulos on 13 Ιουλίου, 2007

Χθες η Ελλάδα ως κρατική υπόσταση έπαθε μια πανωλεθρία πρώτο βαθμού. Πιο συγκεκριμένα στο Ευρωπαϊκό Κοινονούλιο πέρασε πρόταση η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ λέει ότι η ΠΓΔΜ μπορεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς πρώτα να έχει λυθεί το ζήτημα με το όνομα. Βέβαια, κάτι ανάλογο με αυτό συναίβει με την Κύπρο, η οποία εντάχθηκε χωρίς πρώτα να έχει λυθεί το πρόβλημα της κατοχής του βορείου τμήματος του νησιού. Μάλλον άλλο ένα λάθος στην κατάστρωση της «υπερήφανης» ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Όσον αφορά το θέμα της απόφασης υπέρ της ΠΓΔΜ ρωτήθηκε σχετικά ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών ο οποίος με λίγα λόγια δήλωσε ότι η χώρα μας είχε άλλη μια επιτυχία στην εξωτερική της πολιτική. Μεταξύ άλλων αναφέρει στην απάντηση του:

Τονίζεται ότι η ένταξη της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε. θα εξαρτηθεί από την εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, αλλά και τις προϋποθέσεις του πλαισίου Σταθερότητας και Σύνδεσης, οι οποίες αναφέρονται στην υποχρέωση σχέσεων καλής γειτονίας και καλόπιστης, εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης για το θέμα της ονομασίας.

Όμως στην σχετική σελίδα του ΕΚ αναφέρεται:

Το θέμα του ονόματος δεν θα πρέπει να εμποδίσει την ένταξη της ΠΓΔΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία σύμφωνα με τον εισηγητή της έκθεσης θα πρέπει να γίνει «όσο το δυνατόν γρηγορότερα». Ο κ. Meijer τονίζει ωστόσο ότι απαραίτητη προϋπόθεση για αυτό είναι η ικανοποίηση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, αλλά και μεταρρυθμίσεις στη χώρα όσον αφορά: την αστυνομία, το δικαστικό σύστημα, τη δημόσια διοίκηση, την καταπολέμηση της διαφθοράς αλλά και του εγκλήματος. Θα πρέπει να σημειωθεί σημαντική πρόοδος στους τομείς αυτούς, πριν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να δώσουν στο μέλλον το πράσινο φως για την ένταξη του κράτους των Σκοπίων στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πολύ απλά λοιπόν, το ΥΠΕΞ παρουσιάζει μια εθνική ήττα ως νίκη. Με άλλα λόγια, ο εκπροσωπος του ΥΠΕΞ ως σύγχρονος σοφιστής προσπαθεί να μας πείσει ότι καταφέραμε κάτι σπουδαίο (καλά εμάς προσπαθεί να πείσει, τον εαυτό του τον έχει πείσει;). Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, δεν άκουσα τον αρχηγό της αντιπολίτευσης να μιλάει για το θέμα. Αυτός αναλώθηκε σε θέματα τα οποία ως πρώην υπουργός θα έπρεπε να είχε λύσει κατά τη διάρκεια της θητείας του. Α βέβαια γίνανε και κάποιες συναυλίες «κατά του τσιμέντου» από κάποιους ιδιοκτήτες πολλών σπιτιών, άρα και υπερήφανους κατόχους τόνων τσιμέντου…