Apostolos\’ Daily Plate

Η απέραντη ηλιθιότητα της… LOGO

Posted in Παιδεία, Πληροφορική by asyropoulos on Αύγουστος 22, 2007

Ομολογουμένως είναι πολύ δύσκολο να διδάξει κανείς τις πιο σημαντικές ιδέες που αφορούν τον προγραμματισμό Η/Υ σε μαθητές Γυμνασίου. Οι μαθητές δεν έχουν μαθηματική ωριμότητα, ενώ μια οπτικοποιημένη εισαγωγή των εννοιών αυτών δεν είναι πάντα εύκολη. Το νέο βιβλίο πληροφορικής στις σελίδες 175 ως 202 επιχειρεί να εισαγάγει τον μαθητή σε τούτες ακριβώς τις έννοιες. Μάλιστα χρησιμοποιεί ως εργαλείο για την υλοποίηση αλγορίθμων την παροχημένη πλέον LOGO, μια γλώσσα προγραμματισμού που δημιουργήθηκε στα μέσα του 1965 με σκοπό την εξοικίωση των παιδιών με τον Η/Υ. Όμως ο καιρός περνάει και οι (επιτυχημένες;) μέθοδοι και διαιδικάσιες των προηγούμενων ετών δεν είναι υποχρεωτικό να έχουν εφαρμογή στην σύγχρονη εποχή. Για παράδειγμα, μαθηματικές έννοιες στις οποίες εισαγάγονταν ο νέος μόνο στο πανεπιστήμιο παλαιότερα, σήμερα εισαγάγονται στο Λύκειο. Έτσι στην εποχή του Aspect Oriented Programming, του Generic Programing, των συστημάτων peer2peer αλλά και των πολυπύρηνων επεξεργαστών εμείς δε μπορούμε να μιλάμε στα παιδιά με όρους της δεκαετίας του 1960! Χρειαζόμαστε νέες προσεγγίσεις και νέες ιδέες.

Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης είναι κατά τεκμήριο ένα από τα 2-3 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Άρα μπορεί να πει κανείς με σχεδόν βεβαιότητα ότι τα αποτελέσματα της δουλειάς των υπαλλήλων του είναι τουλάχιστον σοβαρά. Μεταξύ άλλων το Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Υπολογιστών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης προτείνει το εργαλείο GeomLab ως μέσο για την εκμάθηση των βασικών αρχών προγραμματισμού με την χρήση οπτικών μέσων. Το εργαλείο αυτό υλοποιεί μια απλή γλώσσα προγραμματισμού στην οποία οι εικόνες αποτελούν βασικές οντότητες, όπως ακριβώς οι αριθμοί. Επίσης, επιτρέπει τη δημιουργία σχημάτων παρόμοια με τα βασικά γεωμετρικά σχήματα του Escher. Ερώτηση: Πως μπόρεσαν οι υπεύθυνοι του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου αλλά και οι συγγραφείς του βιβλίου να είναι τόσοι κοντόθωροι; Δεν μπορούσαν να ψάξουν και να βρουν τέτοια νέα εργαλεία διδασκαλίας; Όχι βέβαια! Ρίξτε μια ματιά στη δεύτερη σελίδα του βιβλίου και θα καταλάβεται γιατί. Δυστυχώς για το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο αλλά και τους συγγραφείς, το GeomLab δεν είναι το μόνο εργαλείο για τον σκοπό αυτό: υπάρχει το περιβάλλον Alice (αναπτηχθηκε από ομάδα ερευνητών του Carnegie Mellon University), το περιβάλλον Scratch (άλλο ένα «προίόν» του ΜΙΤ) και το σύστημα AgentSheets.

Φυσικά τούτο δεν είναι το μόνο απαράδεκτο σημείο του νέου βιβλίου. Για παράδειγμα, δεν αναφέρει τίποτα για τα Blue-Ray αλλά και για τα HD-DVD τη στιγμή που και στο τελευταίο περιοδικό πληροφορικής και όχι μνο υπάρχει σχετική αναφορά. Επίσης δεν υπάρχει καμία αναφορά στο Unicode, την XML αλλά και τα «άλλα» λειτουργικά συστήματα: MacOS, Linux, Solaris κ.λπ. Με άλλα λόγια μιλάμε για ολοκληρωμένη παρουσίαση του χώρου της πληροφορικής!

Ύστερα να μην απορούμε γιατί η Ελλάδα δεν έχει βιομηχανία πληροφορικής, παρά κάτι παραμάγαζα που υλοποιούν εφαρμογούλες σε Visual BASIC.

ΥΓ Ευτυχώς μετά από 4 χρόνια (είμαστε πια στο Σεπτέμβριο του 2011) το υπουργείου παιδείας αναγνώρισε το λάθος του σε αυτό το θέμα και πλέον στο νέο πιλοττικό πρόγραμμα σπουδών οι μαθητές της Γ’ τάξης του Γυμνασίου εκτός από την LOGO θα χρησιμοποιούν και το λογιστικό φύλλο (κατά προτίμηση το Excel) για να μάθουν προγραμματισμό. Ρε αν δεν μπει και εκεί η τρόικα δεν πρόκειται να γίνει τίποτα μα τίποτα σοβαρό.

«Αργυρός Έλληνας»

Posted in «Αθλητισμός» by asyropoulos on Αύγουστος 4, 2007

Πριν από λίγο καιρό ένας Έλληνας, o Γιάννης Λιανέρης, «κατάφερε» να βγει δεύτερος στο 5ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Microsoft Office Specialist στο Word, που έγινε στην DisneyWorld των ΗΠΑ από τις 19 έως τις 21 Ιουλίου. Το γεγονός ήταν τόσο σπουδαίο που το ανακοίνωσε και η Νέα Ελληνική Τηλεόραση, στην οποία και παραχώρησε συνέντευξη ο φερέλπις νέος. Στον ίδιο διαγωνισμό «διακρίθηκαν» ακόμη 2 Έλληνες όπως περιχαρώς αναγγέλει το certification.gr. Δεν θέλω να φανώ γκρινιάρης, αλλά αξίζει τον κόπο να γίνεται τόσος ντόρος για το… τίποτα; Τα παιδιά αποδείξαν ότι ξέρουν να χρησιμοποιούν τα προγράμματα μιας εταιρείας. Πιο συγκεκιρμένα απέδειξαν ότι μπορούν να χρησιμοποιούν δύο προγράμματα μιας σουίτας γραφείου. Άρα είναι καλοί για να δουλέψουν ως γραμματείς σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων. Σπουδαία πράγματα δηλαδή! Όμως όταν δεν έχεις να δείξεις τίποτα άλλο, τότε χαίρεσε και με τις βλακίες! Να μου λέγανε ότι κάποια παιδιά αναπτύξαν ένα πρωτοποριακό λογισμικό ή ακόμη-ακόμη ότι σχεδιάσαν ένα νέο και ενδιαφέρον παιχνίδι για Η/Υ, τότε να έλεγα: Ναι κάτι έγινε. Αλλά να χαιρόμαστε που κάποιο ξέρουν καλά Word και Excel αυτό πάει πολύ.

Ποιος όμως φταίει για αυτή την κατάντια και την κακομοιριά; Ο λαός λέει ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και έχει απόλυτα δίκαιο. Όταν το Ελληνικό Δημόσιο υπογράφει «στρατηγική» συμμαχία με την Microsoft, ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση κυριολεκτικά κάνει τον τρελλό (η δήλωση του Χρήστου Βερελή είναι απλά στάχτη στα μάτια αφού ως κυβέρνηση δεν κάνανε απολύτως τίποτα για την προώθηση του ανοικτού λογισμικού), τότε είναι λογικό να πανυγηρίζουμε. Μια φίλη από τα παλιά μου έλεγε ότι ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει. Άρα εμείς ορθά παίρνουμε ακριβώς αυτό που μας αξίζει: βραβεία των καλύτερων υποψηφίων γραμματέων! Το τι γίνεται στην Ινδία, στην Βραζιλία κ.λπ. δεν μας ενδιαφέρει γιατί αυτοί είναι τρίτος κόσμος και εμείς είμαστε… τέταρτος! Δεν βαρίεσαι: τα μπάνια μας να κάνουμε και ο Θεός είναι μεγάλος!

Καλά μπάνια!

ΥΓ Όπως με ενημέρωσε ένας φίλος είχαμε και φέτος (2008 ) «τρελλές» επιτυχίες στο Word:

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=80596&ct=1

Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα…

Χαιρετίσματα από την Κύπρο

Posted in Παιδεία by asyropoulos on Αύγουστος 2, 2007

Όταν δεν ταξιδεύεις στο εξωτερικό, τίνεις στο να θεωρείς πως ότι συμβαίνει στην χώρα σου είναι και η νόρμα, πράγμα που σχεδόν πάντα αποδεικνύεται λάθος. Την βδομάδα που πέρασε βρέθηκα για λίγες μέρες με τον γιό μου στην Κύπρο. Μεταξύ άλλων, την Κυριακή που μας πέρασε (29 Ιουλίου 2007), διάβασα δύο πράγματι πολύ ενδιαφέροντα άρθρα στην έγκυρη Κυπριακή εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος. Τα άρθρα αφορούσαν δύο ιδιωτικές σχολές, το Cyprus College και το Frederick Institute of Technology, οι οποίες πρόκειται σύντομα να αναγνωρισθούν ως Πανεπιστημιακά ιδρύματα μη-κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Συγκεριμένα το Cyprus College πρόκειται να εξελιχθεί σε European University of Cyprus ενώ το Frederick Institute of Technology σε Frederick University. Διαβάζοντας τα δύο αυτά άρθρα ένιωσα ότι ζω σε μια τελείως οπισθοδρομική χώρα, μια χώρα Ταλιμπάν! Μα είναι δυνατόν εμείς να έχουμε περάσει έναν χρόνο απίθανων κινητοποιήσεων και στην Κύπρο το μόνο θέμα που τους απασχολεί είναι αν θα είναι κερδοσκοπικού ή μη-κερδοσκοπικού χαρακτήρα τα υπό ίδρυση πανεπιστήμια; Το δε επίσημο κράτος απλά συμβουλεύει την ίδρυση μη-κερδοσκοπικών ιδρυμάτων! Μήπως είναι όλοι οι Κύπριοι συντηριτικοί ή μήπως εγώ ζω στην χώρα που ακόμη ο Τσε είναι ήρωας; Δεν ξέρω αλλά νομίζω πως πρέπει ως λαός να προβληματιστούμε σοβαρά για το αν έχουμε χαράξει σωστή πορεία.

Τα μη-κρατικά πανεπιστήμια αποτελούν απλά την κορυφή του παγόβουνου ενός συστήματος βολέματος παιδιών, ημετέρων κ.λπ. Η ίδρυση μη-κρατικών πανεπιστήμιων θα αποκαλύψει την γύμνια των κρατικών πανεπιστημίων και αυτό δεν το θέλουν. Επίσης θα έχει ως αποτέλεσμα να μοιραστεί η πίτα των επιχορηγήσεων, πράγμα που επίσης δεν θέλουν. Απ́ο την αλλη θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας για ταλαντούχους ανρώπους, ενώ θα βάλει φρένο στην φοιτητική μετανάστευση μιας και θα υπάρξουν πολλές νέες θέσεις για υποψήφιους φοιτητές. Τέλος, θα δρομολογήσει μια σειρά από εξελίξεις στον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια (ο παρόν τρόπος είναι μερικώς ορθώς αφού για παράδειγμα δεν λαμβάνεται καθόλου υπ’ όψη η προσωπικότητα του υποψήφιου), στην κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων κ.λπ. Αφού λοιπόν θα υπάρξουν όλες αυτές οι ευεργετικές συνέπειες γιατί αντιδρά ο απλός πολίτης;

Ο Έλληνας (ή καλύτερα: ο Ελλαδίτης, για να μην πάρει και τους Κυπρίους η μπάλα!) διακατέχεται από διάφορα συμπλέγματα τα οποία δεν τον αφήνουν να δει το δάσος. Πιστεύει ότι μόνο αν δουλεύει στο Δημόσιο μπορεί να ζήσει μια ικανοποιητική ζωή, ενώ πιστεύει ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι απλά κόλαση! Βέβαια για αυτή τη διαμορφωμένη αντίληψη ευθύνεται σε μεγάλο ποσοστό το ίδιο το κρατος που θεωρεί τον ιδιώτη στην καλύτερη των περιπτώσεων… κλέφτη. Από την άλλη και ο ιδιώτης με την εν γένη συμπεριφορά του ενισχύει αυτή την άποψη. Αλλά και εδώ ευθύνεται μόνο το κράτος αφού δεν επιβάλλει τους νόμους. Παράδειγμα απλό: στην πόλη μου οι μισοί οδηγοί δεν φορούν ζώνες ή κράνος και κανένας δεν κάνει τίποτα! Φαντάζομαι ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται και σε άλλες πόλεις. Ο μέσος πολίτης θα αναρωτιέται: «Μα σφού είναι τόσο διαφθαρμένη η κοινωνία μας, μήπως και το ίδιο δεν θα συμβεί με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια;» Η απάντηση είναι βεβαίως ναι, αλλά τα ίδια δεν συμβαίνουν και στα κρατικά πανεπιστήμια; Υπήρξα αυτήκοος μάρτυρας τηλεφωνημάτων και συζητήσεων με σκοπό την ευνοϊκή μεταχείριση φοιτητή ώστε να περάσει μάθημα, ενώ αρκετοί φίλοι και γνωστοί γνωρίζουν περιπτώσεις όπου φοιτητής που δεν εξετάστηκε σε κάποιο μάθημα, συμπεριλαμβάνονταν στους πίνακες επιτυχόντων του μαθήματος. Τέλος, υπάρχει και το οικονομικό θέμα. Αυτό απλά είναι ένα ανέκδοτο! Σκεφτήτε πόσο πληρώνει κανείς όταν έχει παιδί φοιτητή και μετά μιλήστε ξανά για δωρεάν παιδεία. Αφήστε που στο τέλος τα κρατικά πανεπιστήμια θα υπάρχουν για αρκετό καιρό: δεν θα κλείσουν… αμέσως!